desino
desino, to leave off, give over, cease, desist, forbear
some begin to live at the time when they must stop
- I Act.
- α With inf. act.: illud jam mirari desino, Cic. de Or. 2, 14, 59: te uti teste, id. Rep. 1, 39: commemorare eos, id. ib. 1, 1: amare, Plaut. Bacch. 1, 1, 67 (101): lacessere, Ter. Eun. 16: maledicere, id. And. 22: de compositione loqui, *Caes. B. C. 3, 19 fin. et saep.—Less freq.,
- β with inf. pass.: ubi ipsi Desierunt vorti, Lucr. 4, 403: moveri, Cic. Rep. 6, 25: fieri, id. Att. 1, 19, 9: cerni, Quint. 8, 5, 29: quaeri ab eo, id. 11, 3, 6: inquiri, Ov. M. 6, 616 al.—
- γ With acc. (mostly poet.): artem, Cic. Fam. 7, 1, 4; Suet. Tib. 36; Gell. 15, 16, 2: seditionem, id. 2, 12, 3: versus, Verg. E. 8, 61; cf. plura, id. ib. 5, 19; 9, 66: Titania bella, Sil. 12, 725: lugubres voces, Ap. Mag. 5, p.170 al.—
- B Pass. (usually in the tempp. perff.): veteres orationes a plerisque legi sunt desitae, Cic. Brut. 32, 123; cf. id. Off. 2, 8, 27; and: Persei numquam desitum celebrari nomen, Liv. 42, 49: censores creari desitos, Suet. Aug. 37: sermone abhinc multis annis jam desito, Gell. 1, 10, 2: nectier postea desitum, Cic. Rep. 2, 34; cf. id. Fin. 2, 13, 43: coeptum per eos qui volebant, desitum est per hunc, qui decessit, id. Cornel. Fragm. ap. Prisc. p. 809 P.— In the pres.: tunc bene desinitur, Ov. A. A. 1, 411.—
- II Neutr., to cease, stop, end, close (not freq. till after the Aug. period).
- A In gen.: omne bellum sumi facile, ceterum aegerrume desinere, Sall. J. 83, 2: ferrea primum desinet gens, Verg. E. 4, 9: desierant imbres, Ov. M. 5, 285: desinat ira, id. H. 3, 89: cetera, fragilia et caduca occidunt desinuntque, perish, Plin. Ep. 2, 10, 4 et saep.: cauda desinit in piscem, Ov. M. 4, 727; cf. Hor. A. P. 4; Verg. A. 10, 211; Sen. Ep. 92, 10; 24, 26: Plin. 8, 33, 51, § 121: (gemma) ad vini colorem accedens, prius quam eum degustet, in viola desinit fulgor, Plin. 37, 9, 40, § 121: Pyrenaeus desinens, i. e. their extreme end, Flor. 4, 12, 46.—
- A With abl. and in: in quo desinimus, Ov. M. 8, 597; or abl. alone: desine quaeso communibus locis, Cic. Ac. 2 (Luc.), 25, 80.—With gen., poet. (like the Gr. παύειν and λήγειν): querelarum, Hor. Od. 2, 9, 17: irae, Sil. 10, 84.—Absol.: Mi. Ah! pergisne? De. Jam jam desino, Ter. Ad. 853: ut incipiendi (sc. sermonem) ratio fuerit, ita sit desinendi modus, Cic. Off. 1, 37 fin.; so opp. incipere, Quint. 9, 2, 19; 11, 3, 35: quo ex genere coeperis translationes, hoc desinas, id. 8, 6, 50: cantasse eum publice Oedipodem exsulem atque in hoc desisse versu: θανεῖν μʼ ἀνῶγε, etc., Suet. Ner. 46 fin.: a praeceptis incipio, desino in exemplis, Sen. Cons. ad Marc. 2, 1.—In colloq. lang. desine sometimes like the Gr. παῦε (cf. Lidd. and Scott, under παύω, no. II.), leave off! give over! stop! be still! etc.: Ba. Heu, heu, heu! Ps. Desine, Plaut. Ps. 5, 2, 51 (1335); so Ter. And. 972; id. Eun. 347 al. —
- B Esp., in rhetor., of the close of a period, to end, close: illa, quae similiter desinunt, etc., Cic. de Or. 3, 54; cf. Quint. 9, 3, 79; 9, 4, 42 et saep.; cf. cado, no. II.
➳ formes sync. desi CLE 1091, 1 ; 1092, 1 ; desit Mart. 6, 26, 3 ; desisse Cic. Fam. 9, 24, 2 ; desissem Catul. 36, 5 || desivi Sol. 35, 4 ; [vulg.] desinui Commod. Apol. 201.
- 1. ophouden, eindigen;
- 2. ophouden met, opgeven, achterwege laten (m. acc.; gen.; abl.; in m. abl.; inf., waarbij desinere vaak door niet meer, niet verder te vertalen is) [artem; bellum; oppugnationem; querellarum]; ➤ illud timere desino daarvoor ben ik niet meer bang; desiit defendere verdedigde niet meer, niet langer;
- 3. ophouden te spreken;
- 4. overgaan in, omslaan in; ➤ aestas in autumnum desinit.
停止。斷。死。末。竟。Gemma haec in violam desinit 此寶石似地丁草。Desine querelarum vel querelas 汝止怨可也。 Desine communibus locis 止講虛情爲幸。Quartana in hydropem desinit 四日之瘧竟成蠱脹。
Suggest a Translation
See an image
- (rare; dēstitī is used instead), situs, ere, to leave off, give over, cease, desist, forbear: lacessere, T.: de compositione loqui, Cs.: furere: iudicia severa Romae fieri desierunt: ut auctor Desinat inquiri, O.: artem, give up: versūs, V.: plura, say no more, V.: dominam, abandon, O.: veteres orationes a plerisque legi sunt desitae: contra eos desitum est disputari: tunc bene desinitur, O.—To cease, stop, end, close, make an end, have done: deinde desinet (solicitudo), T.: libenter desino: bellum sumi facile, aegerrume desinere, S.: quo (puero) ferrea primum Desinet gens, at whose birth, V.: desierant imbres, O.: ut Desinat in piscem mulier, end in, H.: desine quaeso communibus locis: querelarum, H.: A te principium, tibi desinet (carmen), V.—Of speech: desinendi modus: Vix bene desierat, O.: Ah desine, cease, T.: Desine, iam conclamatumst, T.: illa, quae similiter desinunt, etc., like endings.
-
…atque hunc mihi timorem eripe ; si est verus, ne opprimar, sin falsus, ut tandem aliquando timere desinam. haec si tecum, ut dixi, patria loquatur, nonne impetrare debeat, etiam si vim adhibere non…
Cicero, in Catilinam
-
…spem rapinarum veterum impulerunt. quos ego utrosque in eodem genere praedatorum direptorumque pono, sed eos hoc moneo, desinant furere ac proscriptiones et dictaturas cogitare. tantus enim illorum temporum dolor inustus est civitati ut iam ista non modo…
Cicero, in Catilinam
-
…a bonis, unum in locum congregentur, muro denique, quod saepe iam dixi, secernantur a nobis ; desinant insidiari domi suae consuli, circumstare tribunal praetoris urbani, obsidere cum gladiis curiam, malleolos et faces ad inflammandam…
Cicero, in Catilinam
-
…vesano satis et super Catullo est, quae nec pernumerare curiosi possint nec mala fascinare lingua. Miser Catulle, desinas ineptire, et quod vides perisse perditum ducas. fulsere quondam candidi tibi soles, cum ventitabas quo puella ducebat…
Catullus, Carmina
-
…sed pariter miseri socio cogemur amore alter in alterius mutua flere sinu. quare, quid possit mea Cynthia, desine, Galle, quaerere non impune illa rogata venit. Non ego nunc Hadriae vereor mare noscere tecum, Tulle…
Propertius, Elegies
-
…occidit, Argivae fama pudicitiae. quarum nulla tuos potuit convertere mores, tu quoque uti fieres nobilis historia. desine iam revocare tuis periuria verbis, Cynthia, et oblitos parce movere deos ; audax a nimium, nostro dolitura…
Propertius, Elegies
-
…cuius et unde quove sit armento, veri quasi nescia quaerit. Iuppiter e terra genitam mentitur, ut auctor desinat inquiri. Petit hanc Saturnia munus. Quid faciat crudele suos addicere amores, non dare suspectum est. Pudor…
Ovid, Metamorphoses
-
…, aut sic cogitet, Defunctus iam sum, nihil est quod dicat mihi ; Is ne erret moneo et desinat lacessere. Habeo alia multa quae nunc condonabitur ; Quae proferentur post, si perget laedere Ita ut facere instituit…
Terence, Eunuchus
-
…Huc cum advenio nulla erat. Comites secuti scilicet sunt virginem. Verum parasitus cum ancilla. Ipsa est ilicet Desine iam conclamatum est. Alias res agis. Istuc ago quidem. Nostin quae sit dic mihi Aut vidistin Vidi…
Terence, Eunuchus
-
…occasionem et facultatem, qua melior numquam reperietur quod scribis de illo Preciano iure consulto, ego te ei non desino commendare ; scribit enim ipse mihi te sibi gratias agere debere. de eo quid sit, cura ut sciam…
Cicero, Epistulae ad Familiares