detractorius
dētractōrius, a, um, adj. [detractor],
- disparaging, slanderous.—Plur. as subst.: inflammat linguae mobilitas ... ad detractoria, (Pseud.) August. ad Frat. Erem. 3.
sermo ~ius murmuratio mordens procul sit ab ore ‥ monachi
unde fit ut ~iis linguis hinc potius exponar
o labia ~ia, o lingua maledica et dolosa
seruntur verba ~ia et fratres ‥ fratricide efficiuntur
verbum perniciosum ‥ est multiplex, sc. hereticum, mendax, ~ium [ME: ], adulatoriumbacbitunge
ne fama volatilis, fictis et ~iis conducta relatibus, vos ‥ aliud de nobis sentire faciat(
dētractōrĭus, a, um, propre à détracter : detractoria, n. pl., les médisances : Ps. Aug. Erem. 3.