detrectator
detrectator, a diminisher, disparager
dētrectātor (dētract-), ōris, m. [detrecto]. *
- One who declines or refuses: ministerii, Petr. 117, 11.—
- II A diminisher, disparager: laudum suarum, Liv. 34, 15, 9: honorum, Aus. Idyll. 2, 51.
dētrectātor (dētractātor), ōris, m. (detrecto), I) der Ablehner, Verweigerer, ministerii, Petron. 117, 11. – II) der Verkleinerer, laudum suarum, Liv. 34, 15, 9: honorum, Auson. edyll. 2, 51. p. 34, 15 Schenkl: eorum, Tert. ad nat. 2, 7.
dētrectātŏr, ōris, m. (detrecto), celui qui refuse : Petr. 117, 11 || détracteur : Liv. 34, 15, 9.
- 1. iem. die kleineert [laudum suarum];
- 2. (Petr.) weigeraar [ministerii].
detrectator , oris. m. et, v. detrecto
See an image
See an image
dētrectātor (detrāct-) ōris, m
- detrecto, a diminisher, disparager: laudum suarum, L.