detractus
dētractus, a, um, Part., from detraho.
dētractus, ūs, m. [detraho],
- a taking away, rejection: syllabae (opp. adjectio), Sen. Suas. 7 fin.
dētractus, Abl. ū, m. (detraho), die Hinwegnahme (Ggstz. adiectio), syllabae, Sen. suas. 7, 11.
os duplex odias; ad mensam non paciaris / detractus
1 dētractus, a, um, part. p. de detraho.
2 dētractŭs, abl. ū, m. , retranchement : Sen. Rhet. Suas. 7, 11.
detractus , a, um. part. p. et, v. detraho
See an image
See an image
dētrāctus
- P. of detraho.