detruncare

detruncare [CL] 1 to mutilate, cut up: a (person); b (animal); c (inanim. obj.). d to lop (tree). e to cut off (limb or head). f (?) to eradicate (hair). a cum sic torperent et mortis amara timerent, / jam detruncandi, jugulandi, mortificandi R. Cant. Malch. V 148; s1170 [T. archiepiscopus] sicut verus Christi martyr ~atur Chr. Melrose 84; s1250 proposuerunt cives ‥ archiepiscopum ‥ in frusta ~are M. Par. Maj. V 124; rex Francorum ‥, cui oblata fuit pars corporis [S. Edmundi], respondit: †œnon placeat Deo ut pro me ~etur quod Deus integrum conservavit” Ib. 113; [Venus] hos reddit fures, illos suspendit ac istos / detruncat Garl. PP 216. 1875; 1309 eos ‥ mandant suspendi patibulis vel capitibus ~ari Reg. Cant. 1034. b 786 equos ‥ ~atis (v. 2 cauda 1a). c fures ‥ libros enormiter ~antes, qui pro epistularum chartulis schedulas laterales abscindunt R. Bury Phil. 17. 223. d 1242 in vj quercubus prosternendis ‥ et eisdem ~andis et cariandis usque N. Pipe 307. e s1272 membris ~atis (v. corpus 1d); capite ~ato Fortescue LLA 13 (v. corpus 1a). f si accidit juvenibus propter calidum fumum ‥ caput ascendentem, unde ~entur capilli et †deutrucentur Gilb. II 81. 2. 2 to curtail. ecclesie termini ‥ sunt restricti, sincopati, et ~ati ‥ et possessionum ‥ sunt spoliate Remonstr. Ir. 913.

detruncare

Saved

Recent