detruncatio
dētruncātĭo, ōnis, f. [detrunco],
- a lopping off (rare): ramorum, Plin. 24, 9, 37, § 57; so absol., id. 17, 24, 37, § 237.
dētruncātio, ōnis, f. (detrunco), das Abhauen, ramorum, Plin. 24, 57: membri, Tert. de res. carn. 57. Augustin. op. imperf. c. Iulian. 6, 18. – absol., das Stutzen (der Äste), Plin. 17, 237.
[Henricus I ] principio regni ‥ ad membrorum ~onem, post ad pecunie solutionem proclivior
in condempnatos ultrices manus mittunt, ut alios suspendio, alios membrorum ~one vel aliis modis juxta quantitatem perpetrati sceleris puniant
si ad ultionem ~onis ejus ‥ cives ‥ vellent insurgere
quod, si ‥ quis quempiam de suis invaderet ‥, capitis ~one vel suspendio plecteretur
per ~onem ‥ officii cultus divinus videatur minui
dētruncātĭō, ōnis, f. (detrunco), taille, élagage : Plin. 24, 57 || amputation : Tert. Res. 57.
detruncatio , onis. f. et, v. detrunco
See an image
See an image