dialecticus
dialecticus, belonging to disputation, dialectic
- I Adj.: captiones, Cic. Fin. 2, 6, 17: disputationes, Quint. 5, 14, 27: pars, id. 12, 2, 13 et saep.: sapientiae professor, Plin. 7, 53, 54, § 180.—Adv., dialecticē, dialectically: disputare, Cic. Fin. 2, 6, 17: dicta multa, id. Ac. 1, 2, 8: probare, Quint. 1, 10, 37.—
- II Subst.
- A dĭălectĭcus, i, m., a dialectician, logician, Cic. Or. 32, 113; id. Fin. 2, 6, 15; Quint. 2, 4, 41; 7, 3, 41 al.—
- B dĭă-lectĭca, ae, f. (sc. ars), dialectics, logic, Cic. Ac. 2 (Luc.), 28, 91; id. Fin. 2, 6, 15; Quint. 1, 10, 37; 3, 4, 10 al.—Also in the Gr. form dĭălectĭce, ēs, f., Quint. 2, 20, 7; 2, 17, 14; 2, 21, 13 al.—
- C dĭălectĭca, ōrum, n., logical questions, dialectics, Cic. Fin. 3, 12, 41; id. Off. 1, 6, 19; id. Brut. 31, 119 al.
dialectica dogmata rerum
in ~is subtilitatibus
bis ternae que sint normae dialecticae, inqui
crudam materiam ‥ minus dialeticis et rethoricis enigmatibus compositam
omnia ~e artis argumenta quasi murum cocti lateris validissimis rationibus debellando
~e discipline subtilitate jactanter elatus
[(syllogismus ] ~us est ex probabilibus faciens opinionem
[argumentum ] dialeticum movet intellectum speculativum ad debilem notitiam veritatis, sc. ad opinionem, non ad scientiam
juvenes monachi, ad artem dioleticam in primiciis eorum deputati, circa logicam et philosophiam per octo annos ‥ insistent
libros gramadicales, civiles, ~os ‥ scolarium ‥ furati fuerunt
relictis ~orum disciplinis
~us, ipse qui disputat
~i aliter scribunt de vocibus secundum quod sunt significativae, aliter eis utuntur loquendo secundum quod sunt appellativae
magna eruditione litterarum inter dicaces philosophos in scholis grammaticorum et ~orum enituit
optimus ~us est cum quo disseritur omnium argumentorum locus, qui loco non clauditur
aliquid dicere ‥ quod ‥ penes dialeticum ‥ amplius sophistice quam propter quid potissime demonstraret
hic dioleticus,a arcister
~a, dualis dictio
~a,wordlocum
illi nostri temporis dialectici, immo ~ae haeretici, qui non nisi flatum vocis putant universales esse substantias
in illis ~e gyris atque meandris
~a docet discernere verum a falso
quod moderni investigant magis pertinet †dyaletico [? l. ~e ] quam rationi, cum nihil juvaminis nobis in medicando largiatur
omnes libros meos gramatice et ~e(
scola dialatece alta quarta
- , διαλεκτικός, belonging to disputation, dialectic: captiones.—As substm., a dialectician, logician.
-
…ab incredibilibus diiudicare et distinguere et aut male sumpta aut male conclusa reprehendere et eadem vel anguste disserere, ut dialectici qui appellantur, vel, ut oratorem decet, late expromere, illius exercitationis et subtiliter disputandi et copiose dicendi…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, multam novitatem nominum esse, cum constituantur earum rerum vocabula, quae in quaque arte versentur. itaque et dialectici et physici verbis utuntur iis, quae ipsi Graeciae nota non sint, geometrae vero et musici, grammatici etiam…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…aliquod somnium verum evaserit, non id fortuito accidisse. sed demus tibi istas duas sumptiones ea quae λήμματα appellant dialectici, sed nos Latine loqui malumus, assumptio tamen quam πρόσληψιν eidem vocant, non dabitur. Assumit autem Cratippus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…non eam tantum facultatem habere quae sit eius propria, fuse lateque dicendi, sed etiam vicinam eius ac finitimam dialecticorum scientiam adsumere. Quamquam aliud videtur oratio esse aliud disputatio, nec idem loqui esse quod dicere, ac tamen…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…adsensus sim non adsentiar saepe falso, quoniam vera a falsis nullo visi discrimine separantur, praesertim cum iudicia ista dialecticae nulla sint. Venio enim iam ad tertiam partem philosophiae. Aliud iudicium Protagorae est qui putet id cuique verum…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…alia videamus. Concludit enim Chrysippus hoc modo Si est motus sine causa, non omnis enuntiatio, quod ἀξίωμα dialectici appellant, aut vera aut falsa erit ; causas enim efficientis quod non habebit, id nec verum nec falsum…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…si vero de elephanto quis diceret, etiam rideri te putares. Et tu quidem Vellei non vestro more sed dialecticorum, quae funditus gens vestra non novit, angustia argumenti sententiam conclusisti. Beatos esse deos sumpsisti concedimus. beatum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…inridet, non inpetrent ut verum esse concedat quod ita effabimur aut vivet cras Hermarchus aut non vivet, cum dialectici sic statuant, omne quod ita disiunctum sit quasi aut etiam aut non non modo verum esse sed etiam necessarium…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…facis ; sed enitar ut Latine loquar, nisi in huiusce modi verbis ut philosophiam aut rhetoricam aut physicam aut dialecticam appellem, quibus ut aliis multis consuetudo iam utitur pro Latinis. qualitates igitur appellavi quas ποιότητας Graeci vocant ,…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…disceptatricem et iudicem. cuius veri et falsi, et in qua re in geometriane quid sit verum aut falsum dialecticus iudicabit an in litteris an in musicis at ea non novit. in philosophia igitur sol quantus sit quid ad…
M. Tullius Cicero, Lucullus