dictamnum
dictamnum, or -us, i, v. Dicte, no. II. B.
dictamnum, ī, n. u. dictamnus, ī, f. (δίκταμνον u. -ος), Diptam, ein Kraut, das die Kraft haben soll, Pfeile herauszuziehen, nach dem Berge Dikte aus Kreta ben. (Origanum Dictamnum, L.), Plin. 8, 97; 25, 92 sqq.; 26, 79. Ladewig Verg. Aen. 12, 412. Val. Max. 1, 8. ext. 18. Solin. 19, 15: Form. -us, Cic. de nat. deor. 2, 126.
dictamnum , i. n. et, v. dictamus
See an image
See an image