dictata
dictata, things dictated, lessons, exercises
dictāta, ōrum, n.,
- lessons, exercises, etc., v. dicto fin.
dictāta, ōrum, n. (dicto), a) vom Lehrer den Schülern zum Auswendiglernen diktierte Lehrsätze, Regeln, Vorschriften, Diktate, aufgegebene Lektion (vgl. Schmid Hor. ep. 1, 1, 55), orationem meam in illum tamquam dictata perdiscere (v. Knaben), Cic.: iisdem de rebus semper quasi dictata decantare, Cic.: haec dictata recinere, Hor. – b) die zugerufenen Regeln, Kommandos, bei den Fechtübungen, Varro LL. 6, 61. Suet. Caes. 26, 3. Tert. ad. mart. 1: Thraex, qui et ipse ad dictata pugnavit, ein schulmäßig gebildeter, Petron. 45, 12. – beim Tranchieren, Iuven. 5, 122.
dictāta, (16) ōrum, n. (dicto), texte dicté [dʼun maître à des écoliers], leçons : Cic. Tusc. 2, 26, v. dicto || règles, instructions : Suet. Cæs. 26 ; Juv. 5, 122.
dictāta ōrum, n
- things dictated, lessons, exercises: orationem tamquam dictata perdiscere: haec, H.—Precepts, rules, Iu.