dictatorius
dictatorius, of a dictator, dictatorial
dictātōrĭus, a, um, adj. [dictator],
- of or belonging to a dictator; dictatorial: gladius, Cic. Clu. 44, 123: majestas, Liv. 4, 14; 8, 30: fulmen, id. 6, 39: invidia, id. 22, 26; cf. animadversio, Vell. 2, 68 fin.: juvenis, i. e. the son of the dictator, Liv. 7, 4.
dictātōrius, a, um, zum Diktator gehörig, diktatorisch, des Diktators,gladius, Cic.: animadversio, Vell.: invidia, gegen den D., Liv.: iuvenis, Sohn des Diktators, Liv.
licet me inter dictatores reputem minimum, ‥ quasdam regulas pueriles artis ~ie compilare presumo
ars ~ia, id est lepida diccionum congeries
dictātōrĭus, (13) a, um, de dictateur : Cic. Clu. 123 ; dictatorius juvenis Liv. 7, 4, le fils du dictateur || subst. m. , celui qui a été dictateur : Gloss.
dictātōrius
adj.
- dictator, of a dictator, dictatorial: stilus: maiestas, L.: iuvenis, i. e. the son of the dictator, L.