About
Menu

dicticos

dictĭcŏs, on, adj., = δεικτικός.
  • Gen., pointing: digitus quem Graeci dicticon vocant, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 21.—
  • II Esp., rhet. t. t., demonstrative: enthymema, Jul. Vict. Art. Rhet. 11.

Saved

Recent