Logeion | dictio

dictĭo, ōnis, f. [2. dico], a saying, speaking, uttering, delivery.

I In gen.
- A (Good prose, for the most part only in jurid. and rhetor. lang.) Sententiae, Cic. Inv. 2, 4: testimonii, i. e. the right of giving testimony, *Ter. Phorm. 293: causae, a defending, pleading, Cic. Quint. 10, 35; id. Sest. 17 fin.; * Caes. B. G. 1, 4, 2; Liv. 7, 5 al.: multae ovium et boum, Cic. Rep. 2, 9 fin.—
- B Kinds of delivery, style, diction: seposuisse a ceteris dictionibus eam partem dicendi, quae, etc., id. de Or. 1, 6, 22; so, oratoriae, id. ib. 2, 67, 270: subitae, id. ib. 1, 33, 152: et vero fuit in hoc (Crasso) popularis dictio excellens; Antonii genus dicendi multo aptius, etc., id. Brut. 44, 165: extemporales, Quint. 2, 4, 27: discipulorum, declamation, id. 2, 2, 6 al.: saeptuosa dictione, opp. aperte dicere, Pac. Com. Frag. v. 5 Rib.— Hence,
- C The use of a word or phrase, a mode of expression, Quint. 9, 1, 17; 9, 1, 4; Gell. 7, 9, 13; 11, 3, 5.—
- D A word, = verbum, vocabulum (late Lat.), Prisc. II. p. 51, 10 al.—
II Esp.
- A (Cf. dictum, B. 4.) An oracular response, prediction (rare; not in Cic.): flexa, non falsa autumare dictio Delphis solet, Pac. ap. Non. 237, 4 (Rib. Trag. v. 308); Att. ap. Auct. Her. 2, 26, 42; Liv. 8, 24, 2.—
- B The art of speaking, oratory: dictioni operam dare, Cic. Tusc. 2, 3, 9.

dictio, ōnis, f. (dīco, ere), das Sagen, I) im allg.: A) das Sagen, Aussprechen, Vortragen, der Vortrag, sententiae, Cic.: testimonii, das Zeugnisgeben, Ter.: causae, Verantwortung, Verteidigung, Cic. u. Caes.: multae, Bestimmung, Festsetzung, Cic. – B) meton.: 1) das Gesagte, a) der Spruch, Ausspruch eines Orakels, griech. λόγος, χρησμός, Pacuv. tr. 308. Poeta trag. b. Cornif. rhet. 2, 42. Liv. 8, 24, 2. – b) die Unterhaltung, das Gespräch, griech. λόγος, Tac. dial. 2, 2. – 2) als gramm. t. t. = die besondere Ausdrucksweise, Wortwendung, der besondere Ausdruck, φράσις, Quint. 1, 5, 2; 9, 1, 17. Gell. 7, 9, 13; 11, 3. § 3: u. einzelne Redensart, einzelner Ausdruck (= ein Wort), Diom. 422, 18. Prisc. 2, 11. Mar. Victorin. 1, 1, 5. p. 5, 2 K. Apul. de diphth. 29. p. 144 Osann. – II) insbes.: A) das Redenhalten, der rednerische Vortrag, dictioni operam dare, Cic. Tusc. 2, 9. – B) meton.: 1) das Geredete, a) die Rede, der Vortrag, dictiones oratoriae, Cic.: dictiones subitae, Reden aus dem Stegreif, Cic.: mediam dictionem fletu eius interrumpi, Sen. contr. exc. 4. praef. § 6. – b) der Vortrag zur Übung (in den Rednerschulen), die Deklamation (declamatio), discipulorum dictiones, Quint.: d. extemporales, aus dem Stegreif, Quint. – 2) als rhet. t. t. = die besondere Art der Darstellung der Gedanken durch die Rede, die Diktion, die Redeweise, der Vortrag, Attica, Cic. Brut. 51: popularis, Cic. Brut. 165.

dictio [CL] 1 saying, utterance. b (theol.) utterance of the ‘Word’; cf. dicere 9a. c (log.) statement. d (med.) aphorism. GlC C 890 (v. crionason); ~o, elogium, saga Ælf. Gl.; innocens sum actionis et ~onis [AS: ge dœde ge dihtes] ab ea compellatione (Quad.) GAS 399; 1230 r. c. de dim. m. pro †falso ~one Pipe 219. b [Pater] produccione sive ~one producit, sicut aliquid calefaccione calefacit Duns Ord. II 321; omnis talis numerus est eterna sapiencia vel ~o qua Deus eternaliter dicit omnia in Verbo Wycl. Innoc. 486. c est ‥ enuntiatio veri vel falsi ~o ut ad disserendum Balsh. AD 11; in omni enuntiatione spectanda sunt tria, ~o, dicibile, et res. est autem res de quo aliquid, dicibile quod de aliquo, ~o quo dicitur hoc de illo. interdum tamen ~onem rem esse contingit, cum idem sermo ad agendum de se assumitur‥. porro res, ut in pluribus, et dicibilia pertinent ad naturam, ~o vero ex hominum pendet arbitrio J. Sal. Met. 904AB; cum arguitur: ‘eque nobiles sunt, ergo tot’, figura ~onis est, commutando ‘quid’ vel ‘quale’ in ‘quot’ Duns Ord. II 341. d ~ones particulares ‥ magistrorum ‥ in opere medicationis expertissimas Gilb. I 1. 1. 2 decision, command. sit secundum ~onem ejus [AS: be his dihte] pecunia recte divisa (Quad.) GAS 357 (cf. (Inst. Cnuti) ib.: secundum ordinationem suam; (Cons. Cnuti) ib.: ex dispositione illius); J. rex ‥ ecclesiam Anglicanam novis ‥ exactionibus urgebat, suis ~onibus jus ecclesiasticum subjiciens Meaux I 326. 3 word. b (w. probatoria) word of text (usu. first word of second folio) cited to identify volume in catalogue. iv habens ~o breves in heroico poni non aliter poterat Aldh. PR 133; G. Mon. I 1 (v. ampullosus 2b); J. Sal. Met. 860C (v. dicere 2c); artis principium simplex censent elementum; / syllaba subsequitur; dictio deinde subit Neckam DS X 48; quod quidam sic intelligunt quod in una lingua licet ex una ~one aliam formare, ut ex hac ~one ‘saxum’ formare hanc ~onem ‘saxior’ Vinsauf AV II 3. 141; si qua sit hic rara tibi dictio, sit tibi cara Garl. Mor. Scol. 7 gl.: quoniam preter curialitatem possumus etiam multas ~ones diversas inusitatas addicere; ‘non vult’ potest esse ~o una composita Hales Sent. I 458; ~o est vox significativa cujus nulla pars per se est significativa, preter formam vero composicionis quam habet ~o a formis parcium et sillabarum Ps.-Gros. Gram. 32; Bacon Maj. I 374 (v. Cathaius); faciant apochas solventibus de receptis cum ~onibus aperte scriptis, non cum litteris numeralibus Lib. Mem. Bernewelle 208; 1412 ~onem ‘octo’ de quadam billa sua ‥ abradi et deleri et ~onem ‘novem’ loco ejusdem ~onis ‘octo’ ‥ scribi fecit et imponi Cl 261 m. 15d.. b 1389 primo loco ponitur figura numeralis pandens quotus sit liber ille in ordine gradus sui; secundo adjungitur nomen voluminis; tercio numeralis locus probacionis; quarto ~ones probatorie (J. Whytefeld Pref. Catal.) Libr. Cant. Dov. 409.

dictĭō, (12) ōnis, f. (dico 2), ¶ 1 action de dire, dʼexprimer, de prononcer : dictio sententiæ Cic. Inv. 2, 12, expression dʼune pensée, dʼune opinion : Ter. Phorm. 293 ; dictio causæ Cic. Quinct. 35, plaidoirie ; multæ dictio Cic. Rep. 2, 16, fixation dʼune amende ¶ 2 emploi de la parole, discours, conversation, propos : ceteræ dictiones Cic. de Or. 1, 22, les autres emplois de la parole ; subitæ dictiones Cic. de Or. 1, 152, les improvisations ; oratoriæ Cic. de Or. 2, 270, les plaidoyers ; arcana semotæ dictionis Tac. D. 2, les secrets dʼune conversation confidentielle ¶ 3 mode dʼexpression : Quint. 9, 1, 17 ; Gell. 7, 9, 13 ¶ 4 prédiction, réponse dʼun oracle : Liv. 8, 24, 2.

dictiō, ōnis f (dico¹)

1. het spreken, rede [subita voor de vuist weg; forensis op het forum; secreta in besloten kring]; ➤ mediam dictionem fletu interrumpere; dictioni operam dare;
2. het uiten, voordragen, bekendmaken [sententiae; multae het vaststellen v.d. straf; iuris];
3. wijze v. spreken, stijl [Attica];
4. (uitspraak v.e.) orakel;
5. uitdrukking; woord; woordvorm.

dictio , onis. f.
一句。一字。—片文章。講論。神之先兆言。Causae dictio 訴寃。保訟。Testimonii dictio 作証見。

Suggest a Translation
See an image

, Scriptio rhetorica, seu vera, seu ficta, Declamatio, quæ publice et in consessu virorum eruditorum dicitur, recitatur. Gloss. Græc. Lat. : Μελέτη ῥητορος, Declamatio. Ennodius lib. 3. Epist. 15 : Ipsam quoque ad te Dictionem, qua commendatus es, destinavi, in qua non eloquentiam, sed vota cognoscas. Idem Diction. 10 : Susceptarum secreta Dictionum ab audientibus non examinantur lingua, sed pectore. Utitur alias non semel, lib. 2. Epist. 10. 11. lib. 7. Epist. 31. lib. 8. Epist. 3. lib. 9. Epist. 12. Ejusmodi etiam sunt Dictiones illius complures, quæ inter ejus Opera leguntur. Vide Sidonium.

, Ditio. Barthii Glossar. ex Hist. Palæst. Raimundi Agilæi sæpius. Diploma Ludovici Germaniæ Regis pro Ecclesia Argentorat. apud Mabillonium in Supplem. Diplom. Charta xii : Quas moderno tempore in quibuslibet pagis ac territoriis infra Dictionem imperii nostri juste ac legaliter possidet.

-, Obsequium, obedientia. S. Irenæus lib. 4. cap. 79 : Secundum Dicto-Andientiam non omnes Dei filii sunt. Sic Plautus et Cicero dixerunt, Audiens Dicto vel edicto, pro eo qui obedit dicto seu edicto.

dictiō ōnis, f

DIC-, a saying, speaking, uttering, delivery: testimoni, i. e. the right of giving testimony, T.: causae, a pleading.—Esp., in the phrase, iuris dictio, the administration of justice: ut iuris dictionem cum ferro conferatis: praeturae iuris dictio, jurisdiction.—Style, diction: oratoriae: popularis: dictioni operam dare, oratory.—A conversation, colloquy, Ta.—An oracular response, prediction, L.

dictio

Saved

Recent