About
Menu

dierectus

di-ērectus (in Plaut. always trisyllabic), a um, P. a. [erigo], qs. stretched out and raised on high, i. e.
  • crucified (only in Plautus and Varro; not in Terence), an abusive expression, like the English Go and be hanged! gallowsbird, etc. (cf. furcifer, and v. Brix ad Plaut. Trin. 457; Lorence ad Plaut. Most. 837): i hinc dierectus, Plaut. Merc. 1, 2, 72 (182): abin dierectus, id. ib. 4, 4, 16 (756); id. Cas. 1, 15 (103); id. Poen. 1, 1, 32 (160): recede hinc dierecte, id. Bacch. 4, 1, 7 (579): abi dierecte, id. Most. 1, 1, 8 (8); id. Trin. 2, 4, 56 (457): i dierecte in maxumam malam crucem, id. Poen. 1, 2, 134 (343): i dierectum, cor meum, ac suspende te, id. Capt. 3, 4, 103 (635): abi hinc dierecte. Abin hinc in malam crucem? id. Most. 3, 2, 163 (852): quin tu i dierecta cum sucula et cum porculis, id. Rud. 4, 4, 126 (1170).—
  • II Transf.: ducit lembum jam dierectum navis praedatoria, Plaut. Men. 2, 3, 87 (437): lien dierectu'st, is gone to the crows, is destroyed, id. Curc. 2, 1, 29 (244): apage in dierectum a domo nostra istam insanitatem, Varr. ap. Non. 49, 26.

Saved

Recent