diecula
diecula, a little while, respite
dĭēcŭla, ae, f. dim. [dies],
- the short space of a day, one little day, a little while, Plaut. Ps. 1, 5, 88 (502); Ter. And. 710; Cic. Att. 5, 21, 13; and repeatedly in Ap.; so Met. 1, p. 106; ib. 6, 179.
diēcula, ae, f. (Demin. v. dies, s. Ps. Ascon. I. Verr. § 6. p. 128, 19 B.), eine kurze (kleine) Frist, ein paar Stunden, aber auch eine hübsche Frist, Ter. Andr. 710. Apul. met. 1, 10; 6, 16 extr.; 7, 26 extr. Serv. Verg. Aen. 2, 324: Plur., Plaut. Pseud. 502. – insbes., die Zahlungsfrist, dieculam ducere (hinziehen), Cic. ad Att. 5, 21, 13.
nomina ad peonem secundum pertinentia: ‥ sororcula, ~a ‥
~a, parva dies
ad deliberandum unius ~e posset indutias impetrare
sic ‥ vertitur ‥ / meror in canticum, nox in dieculam
a day , dies, ~a ‥
dĭēcŭla, æ, f. , dim. de dies, petite journée : Pl. Ps. 503 || délai : tibi dieculam addo Ter. Andr. 710, je te donne un peu de répit ; dieculam ducere Cic. Att. 5, 21, 13, prolonger le terme [des échéances].
diēcula ae, f dim.
- dies, a little while, respite, T., C.