digladiabilis
dīglădĭābĭlis, e, adj. [digladior],
- full of contention, fierce: dissidium, Prud. Cath. 3, 147.
dīgladiābilis, e (digladior), fechtend, Prud. cath. 3, 148.
Kedwalla ‥, ~abile odium in Cantuaritas spirans
quod ‥ ~abili odio impetierint Wilfridum
qui ~abili dissidebant odio
signo regis, quod draconem vocant, ~ale mortis judicium pretendente
dīglădĭābĭlis, e (digladior), qui se bat, acharné : Prud. Cath. 3, 148.