About
Menu

digladiari

digladiari [CL], ~are , to fight, wound w. sword; b (fig.). degladiati, persecuti sunt GlC D 63 (cf. ib. D 320: ~iati, occisi); ~ior, pugno, ic feohte Ælf. Gl.; ~iare, discindere, †exoccare [l. exossare], exartuare Osb. Glouc. Deriv. 177; sic imperiosa virago / degladiata ruit J. Exon. BT VI 649; qui viciosos ‥ corripuerunt / dilaniando, digladiando disparuerunt Walt. Wimb. Scel. 131; hic mors carnem solam digladiat, / dum majestas intacta radiat J. Howd. Ph. 454.  b Garl. Tri. Eccl. 95 (v. cor 2a); cor revera sacrum plus laniat / quam cum rosam grando digladiat J. Howd. CA 105.

Saved

Recent