About
Menu

dilacerare

dilacerare [CL] , to tear apart, mangle. b to wreck, ravage. c (w. de) to tear off. V. et. delacerare. carnem ‥ delaceratam [v. l. ~atam] a bestiis Theod. Pen. I 7. 6; exquisitis poenarum machinamentis ‥ viventis hostiae artus ‥ ~ant Aldh. VirgP 33; Felix Guthl. 31 (v. compago a); juvene ‥ frustatim securibus ~ato Gir. EH II 1; 1255 duo mastini ‥ inventi fuerunt ‥ ~antes unum brokettum SelPlForest intr. xxv; 1362 [homo] in parte ~atus cum canibus SelCCoron 39; 1294 verberavit Ricardum ‥ et tunicam suam †delitaverit [MS: dilaceravit] CourtR Ramsey 213; s1381 statuta et libros eorum et munimenta ibidem reposita aliqua ~abant et aliqua comburebant V. Ric. II 26; G. Hen. V 24 (v. distendere 2a); Entries 7 (v. dilaceratio a).  b cum ‥ provincias ‥ quasi tyrannus saeviens ‥ tragica caede ~aret Bede HE III 1.  c 1384 quandam loricam ‥ de corpore suo violenter ~averunt Pat 317 m. 11d..

Saved

Recent