dilapidatio

dīlăpĭdātĭo, ōnis, f. [dilapido],

• a squandering, wasting: bonorum, Cod. Th. 4, 20, 1.

dīlapidātio, ōnis, f. (dilapido), das Verschleudern, Verklopfen = das Verschwenden, Vertun, bonorum, Cod. Theod. 4, 20, 1: patrimonii, Acro Hor. carm. 2, 8, 22: Plur., patrimonii dilapidationes, Firm. math. 5, 4, 7.

dilapidatio [LL] , ruin (of buildings), dilapidation. b waste, squandering, wastefulness. s1381 Jekke Lister ‥ multa horrenda fecit, specialiter in ~one domorum et locorum Capgr. Hen. 171; 1396 quam-plura vasta et estreppamenta ‥, ~ones ‥ et defectus infra villam et castra nostra Berewici ‥ facta existunt RScot 131b; 1440 prioratus ‥ reddituum suorum diminucionem ac edificiorum ~onem passus fuit et ruinam Bekynton I 121; 1446 rector notatur super ~one mansi rectorie sue Eng. Clergy 233; Praxis 122 (v. dilapidare 2a).  b 1202 cum ‥ de vita ipsius R‥. inquisiisses, de ~one, incontinentia et turpi ejus conversatione Ep. Innoc. III 15; s1213 quod [abbas] propter ~onem vel collusionem vel insufficientiam debuit deponi Chr. Evesham 243; s1248 rex ‥ reprehensus est de ‥ thesauri regii ‥ dispersione et rerum ~one M. Par. Min. III 33; 1326 nec est hereditatis alienacio sponsam dotare, nec eciam bonorum delapidacio filios locupletare Lit. Cant. I 190; si imperator committit crimen ~onis vel destruccionis imperil Ockham Pol. I 84; s1367 ne illud in ~onem seu prejudicium jurium ecclesie sue ‥ facere viderentur Meaux III 119.

dīlăpĭdātĭō, ōnis, f. (dilapido), dilapidation, dissipation : Cod. Th. 4, 20, 1.