dilatorius
dīlātōrĭus, a, um, adj. [differo, B. 3.],
- delaying, dilatory: exceptiones (opp. peremptoriae), Dig. 44, 1, 3.
dīlātōrius, a, um (dilator), aufschiebend, verzögernd, Gaius dig. 44, 1, 3.
ad ‥ ~ium laudabilis ausus impedimentum
exceptionum alie perpetue et peremptorie, alie temporales et ~ie‥. ~ie tantum in principio opponi possunt et non postea
ad omnes exceptiones ~ias preponendas
est quedam [exceptio ] peremptoria quantum ad personam unius et ~ia judicii
videtur [quod non debet ] de cetero admitti ad aliquam responsionem ~iam
[causa ] solis fictis ac ~iis verbis et fabulis tam diu impudenter atteritur
solempnitas per quam totum jus deciditur non debet per errorem factum in ~ia adnichilari
procurator ‥ archiepiscopi ‥ ponit ~ias
in quibus causis non licet ~ia proponere
dīlātōrĭus, a, um, dilatoire [en t. de droit] : Gaius Dig. 44, 1, 3.
dilatorius , a, um. adj. et, v. dilatus
See an image
See an image