dilatatio
dīlātātĭo, ōnis, f. [dilato],
- an extending, enlarging (late Lat.): laminae, Tert. Anim. 37 fin.: superiorum, id. Praescr. 47: cordis, Vulg. Prov. 21, 4.
dīlātātio, ōnis, f. (dilato), die Ausdehnung, Erweiterung, Tert. de anim. 37 u.a. Eccl. – Plur., dierum brevitates itemque dilatationes, *Vitr. 9, 8, 1 R. (nach Mommsens Vermutung).
latus ‥ componitur ‥ ~o
quod habeat ‥ iiij acras ‥ ad ~onem et emendationem curie sue
maris insolita ~o
ascensus ‥ insolitus
dedit nobis ‥ unum sellionem ad ~onem curtis grangie ‥ †includendam [? l. includendum ]
per expansionem et ~onem ejus [sc. sanguinis ]
motus a medio ~one fit, motus ad medium constrictione
in ~one altaris
pro ~one Christiani nominis
ad ‥ libertatis ecclesiastice ~onem
ad ~onem Christiane religionis
ad ~onem [(] sancte fidei : †dilationem Ann. Lond. 164
intencio ejus [Luce ] primitive ecclesie statum discribere et ‥ ~onem ejus per orbem factam ‥ notificare
eorum [cordis thalamorum ] orificia ~one et constrictione alterna mutuas vicissitudines ‥ observant
nec electuaria ‥ preciosa tam mihi conferre poterunt ‥ ad ~onem vel purgacionem cordis mei
[Franci ] sonipedum impetuosis cursibus ‥ †initis [] sue ~onis [ ed. : immitisv. l. delatacionis ] perficere temptabant effectum
si ‥ solverit ‥ xi li‥. argenti sine omni fraude et ulteriori ~one
quod ‥ Johannem [(Bradborne ] sine †dilitacione arestari ‥ faciatis
dīlātātĭō, ōnis, f. (dilato), extension : Tert. Anim. 37.
Dilatatio justitiæ, non semel in Capitularibus pro
Dilatio. Vide Dilatare 1.