directiangulus
dīrectĭangŭlus, a, um, adj. [directus-angulus],
- right-angled, rectangular, Mart. Cap. 6, § 712.
dīrēctiangulus, a, um (directus u. angulus), rechtwinkelig, Mart. Cap. 6. § 712.
dīrēctĭāngŭlus, a, um, à angle droit : Capel. 6, 712.