diremptio
dĭremptĭo, ōnis, f. [dirimo],
- a separation: aequitatis, Val. Max. 4, 7, 1.
dīrēmptio, ōnis, f. (dirimo), die Trennung, Val. Max. 4, 7 in. Augustin. de civ. dei 3, 17, 2 u.a.; ep. 144, 3.
inde colligendum quod ab aequinoctio ad aequinoctium dimidium anni computare debeamus ‥, maxime cum hanc aequissimam anni inter †aequinoctiorum [v. l. aequinoctia ] ~onem ‥ Aristoboli verbis astruat
altero contra alterum potiorem sibi partem [marisci ] vendicante ‥, tandem vicini abbates ‥ per fideles homines ‥ ~onis terminos posuerunt
dĭrēmptĭō, ōnis, f. (dirimo), séparation : Aug. Civ. 3, 17, 2 ; amicitiæ Val. Max. 4, 7, rupture entre amis.