About

Menu

directivus

directivus , directive, indicating or determining a course. b (as sb. n.) directive, direction, guidance. illud septemplicis indiculi memoriale quod judicii in exemplaribus ~um constituimus—‘que, cui, a quo, qualiter, qua occasione, quo proposito, qua spe dicantur’ Balsh. AD rec. 2 164; ars est notitia bonorum operum in effectu, et prudentia est habitus ~us horum [operum] Bacon Maj. II 258; intelligentie planetis presidentes †actiones [v. l. actionis] eorum in completionem specificam et finem proprie sunt ~e Ps.-Gros. Summa 562; cum cognicio finis sit ~a in actibus circa ea que sunt ad finem Duns Ord. I 187; baculus pastoralis in summitate est allectivus, ut desides alliciat evagantes; in medio ~us, ut debiles sustineat titubantes; in immo pungitivus, ut rebelles corrigat et errantes Brinton Serm. 23 p. 95; sic ‥ omnis scriptura foret a quotlibet hominibus ‥ adversabilis, nullus virtutis ~e vel honoris et per consequens nullius autoritatis Wycl. Ver. I 111; 1456 regunt ‥ se domini potentes potenter magis quam prudenter aut alicujus concilio juridice ~o Reg. Whet. I 222.  b non requiritur ~um nisi ubi potest esse error Duns Ord. I 184; unum ‥ ~um intrinsecum, quod in archivis presentis monasterii reperi, habeo ‥, cui in tanto tucius arbitror adherendum quanto papalibus ac regalibus munimentis ‥ perpenditur roboratum Elmh. Cant. 309; hoc ~um ‥ in principiati conquestus continuacionem felicissimam alte mentis regalis concepit discrecio, viz. ut ‥ persone ‥ volentes devenire sui homines ligei deberent ad hoc ‥ invitari Ps.-Elmh. Hen. V 47; non esset ei opus alicujus ~i supra legem naturalem aut humanam J. Bury Glad. Sal. 592.

Saved

Recent