direptus
dīreptus, a, um, Part., from diripio.
dīreptus, ūs, m. [diripio],
- a plundering, Spart. Sever. 19.
dīreptus, Dat. uī, m. (diripio), das Plündern, praedonibus direptui esse, Spart. Sever. 19, 6.
1 dīreptus, a, um, part. p. de diripio.
2 dīreptŭs, dat. ŭī, m. , c. direptio : Spart. Sev. 19, 6.
dīreptus
- P. of diripio.