direptio
direptio, a plundering, pillaging, sack
Could not find direptionemque in Logeion dictionaries.
direptionemque Noun: feminine accusative singular of direptio
dīreptĭo, ōnis, f. [diripio],
- a plundering, pillaging (rare, but good prose): urbs relicta direptioni et incendiis, Cic. Fam. 4, 1, 2; cf. urbis, id. Verr. 2, 4, 52; * Caes. B. C. 2, 12: oppidi (with expugnatio), Suet. Claud. 21: profanorum sacrorumque, Quint. 8, 3, 69: sociorum (with vexatio), Cic. Cat. 1, 7, 18.—In plur., Cic. Fam. 4, 13, 2; Liv. 44, 1 fin.—
- B The stealing, rape: aurei velleris, Amm.22, 8, 15.
dīreptio, ōnis, f. (diripio), I) die Plünderung, impendebat fames, incendia, caedes, direptio, Cic.: m. Genet., dir. urbis, Cic.: bonorum direptio, tectorum excisio, depopulatio praediorum, Cic.: bonorum direptiones, Cic.: expilationes direptionesque sociorum et civium, Cic.: direptiones sociarum urbium, Liv. – II) das Wegschleppen = der Raub, aurei velleris, Amm. 22, 8, 15.
quod ‥ tam crebris ~onibus vacuaretur omnis regio totius cibi baculo
~o, i. abstractio
per earundem [rerum ecclesiasticarum ] ~onem incurrere sacrilegium
curia illa celestis apparuit ‥ in ~onem data et tanquam hostibus ad mactandum exposita
per terrarum suarum destruccionem et bonorum derepcionem
Anglia ‥ fuerat earum [terrarum ] ~o et preda
in opere latamorum, cum ~one et deposicione antique trabis
dīreptiō, (11) ōnis, f. (diripio), pillage : urbis Cic. Verr. 2, 4, 115, pillage dʼune ville ; auri Cic. Phil. 2, 62, de lʼor ; bonorum direptiones Cic. Verr. 2, 4, 111, pillage des biens || vol, rapt : Amm. 22, 8, 15.
direptio , onis. f. et, v. direptus
See an image
See an image
dīreptiō ōnis, f
- diripio, a plundering, pillaging, sack: sociorum: fanorum: urbis, Cs.— Plur: aratorum.