diserte
diserte, clearly, eloquently, expressly
dĭsertē,
- adv., clearly, etc., v. dissero, P. a. fin.
- α.
disertē, Adv. m. Superl. (disertus), deutlich und bestimmt, a) mit klaren Worten, ausdrücklich (s. Fabri u. Weißenb. Liv. 21, 19, 3), Afran. com. fr., Liv. u.a.: disertissime planissimeque in eo (decreto), scriptum est, Liv. – b) in wohlgesetzter-, in deutlicher u. bestimmter Rede, beredt, mit Beredsamkeit, dicere, Cic. de or. 1, 44. Nep. Epam. 3, 1. – diserte saltare (Ggstz. tenere dicere), Tac. dial. 26.
necessariam domini regis subvencionem ‥ faciendam satis deliberate et ~e in vulgari eloquio declaravit
dĭsertē (13) (disertus), ¶ 1 clairement, expressément : in fœdere diserte additum est Liv. 21, 19, 3, dans le traité on ajouta en termes formels, cf. 39, 28, 12 ; Cic. Verr. 2, 3, 126 ¶ 2 éloquemment : Cic. de Or. 1, 44 || disertius *Mart. 3, 38, 3 ; disertissime Liv. 39, 28.
diserte . adv. c. s. et, v. disertim
See an image
See an image
disertē adv.with sup.
- disertus, clearly, eloquently, expressly: hoc scribere: disertissime scriptum, L.