About
Menu

disicere

disicere [CL] , a to cast loose, unfasten. b to disperse, dissolve (partly fig.). a Petrus ‥ / dissicit ignavae torquentia lora senectae Frith. 297; a metropolitano ‥ †dissictis ansulis in apertura tunice et camisie ‥ manus principis ‥ inungantur Lib. Regal. 11b.  b dissice, disperge GlC D 289; disjectas, dispersas GlH D 725; dissice placatus nostri genus omne reatus R. Cant. Malch. VI 48 (cf. ib. I 247); hec meditanti fides occurrens dubietatis nebulas dissicit W. Malm. GP IV prol.; hic panis anime dolores dissicit Walt. Wimb. Carm. 125.

Saved

Recent