disiectus
disjectus, a, um, Part., from disicio.
disjectus, ūs, m. [disicio],
- a casting asunder, scattering, Lucr. 3, 928.
1. disiectus, s. dis-icio.
2. disiectus, ūs, m. (disicio), das Zerstreuen, Lucr. 3, 926.
disjectus, us. m. et, v. disiicio
See an image
See an image
disjectus, a, um. part. p. et, v. disiicio
See an image
See an image
disiectus
- P. of disicio.