, seu Dissors. Gloss. Lat. Gr. : Dissortes, διακληρωθέντες.
Glossar. vet. ex Cod. reg. 7641 :
Dissortes, desociati, divisi, sine sorte sociati. Est
autem διακληρόω, sorte divido : ita Dissortes
dicuntur, quibus sors sua est, quibus opponuntur Consortes. Augustinus in
Grammatica : Consors et Disors in genitivo singulari, tis, habent.
Ovidius : At mea seposita est, et ab omni milite DisorsGloria, etc. Hinc Disortiones, Festo, divisiones patrimoniorum inter
consortes.