dissolutus
dissolutus, disjointed, loose, disconnected
dissŏlūtus, a, um, Part. and P. a., from dissolvo.
dissolūtus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. dissolvo), I) aufgelöst, nicht gebunden, Plaut.: navigium, zerlechzt, Cic.: stomachus, erschlafft, Plin. – II) übtr.: 1) als rhet. t. t. nicht gehörig verbunden, locker, nicht numerös, Cic. or. 195. – u. subst. dissolūtum, ī, n., als rhet. Fig. (= dissolutio no. II, 5, w. s.), Cornif. rhet. 4, 41. – 2) der gehörigen Energie ermangelnd, d.i. bald = gleichgültig, phlegmatisch, sorglos, bald = nachlässig, fahrlässig, leichtsinnig, unachtsam (s. Matthiä u. Halm Cic. Rosc. Am. 32), poterone esse in eum dissolutus, qui etc.? Cic.: exstant libelli multo dissolutiores ipsis actionibus, Sen. contr. 10. praef. § 3 (Bursian u. Kießling lesen solutiores). – 3) locker, leichtfertig, liederlich, frech, zügellos, ausgelassen, filius, Cic.: consilia, Cic.: comitas, ausgelassene Munterkeit, Quint.: liberalitas dissolutior, Cic.: dissolutissimus hominum, Cic.: est dissoluti m. folg. Infin., es zeugt von großer Leichtfertigkeit, zu usw., Cic. de off. 1, 99.
dissŏlūtus, (11) a, um , ¶ 1 part. de dissolvo ¶ 2 adjt, a) détaché, insouciant : Cic. Verr. 2, 5, 7 ; 3, 162 ; b) indolent, mou : Verr. 2, 3, 143 ; c) relâché, dépravé : Off. 1, 99 ; Tusc. 4, 55 || -tior Cic. Verr. 2, 3, 143 ; -tissimus Cic. Verr. 2, 3, 129 ; Clu. 175.
- 1. verslapt [stomachus maag van streek];
- 2. opgelost;
- 3. (metaf.) futloos, slap;
- 4. zorgeloos, lichtzinnig, onverschillig;
- 5. onachtzaam, ongeremd, uitbundig; [filius; consilia];
- 6. (v.e. redevoering) niet verbonden.
dissolutus , a, um. part. p. c. s.
淸。放肆。— adolescens 放肆之少 年。 Cupio non dissolutum videri 不欲以我爲懒。Damna dissoluta 暗各損。 Dissolutis criminibus 包脫 各罪。
Suggest a Translation
See an image
淸。放肆。— adolescens 放肆之少 年。 Cupio non dissolutum videri 不欲以我爲懒。Damna dissoluta 暗各損。 Dissolutis criminibus 包脫 各罪。
Suggest a Translation
See an image
dissolūtus adj.with comp.and sup.
- P. of dissolvo. — Of discourse, disjointed, loose, disconnected, C.—In rhet., as substn., asyndeton, C.— Fig., of character, lax, remiss, negligent, careless, dissolute, abandoned: neglegere ... est dissoluti, etc.: in tantis rei p. periculis: omnium hominum dissolutissimus: liberalitas dissolutior: Graecorum consuetudo: mores, Ph.: luxu mens, Ta.