districte
districte and districtim,
- advv., v. distringo, P. a. fin., α and β.
dīstrictē, Adv., s. dēstrictē.
ne forte nos ‥ ad perpetuam perditionem ~ius examinans tollat
~e temetipsam semper examina
statutum est ‥ singulorum omnium rerum habitudinem ~ius inquiri
precipimus ~e quod ‥(
vos ~e summonemus
†distrincte precipimus
prohibemus ~e ne ‥
rex ‥ sciscitabatur ~ius ab eo si ita fuisset
ex precepto Judicis qui ~e precipiat [ME: ]þe heterliche hatte
in visceribus Jesu Christi ~ius exhortamur
ut silentium suum ~e teneant
in monasterio ubi minima ~e custodiuntur, ibi ‥ rigor ‥ permanet
silencium ab omnibus ‥ ~ius observari precipimus
cujus donum frequencius inspicitur, ejus memoria ~ius retinetur
ceperunt ~e cogitare ad cujus principis sinum aliquod refugium possent invenire
ipsum in eadem turri ~e obsedit
districtē (districtus), rigoureusement, sévèrement : Dig. 3, 3, 13 ; districtius Tert. Idol. 4 ; -issime Cassiod. Var. 9, 18.
*districte. adv. c. et, v. districtus
See an image
See an image