distribute
distribute, orderly, methodically
distribūtē, Adv. m. Compar. (distributus), mit gehöriger (genauer) Einteilung und Ordnung, neque distincte neque distribute scribere, Cic. Tusc. 2, 7: distributius tractare, Cic. de inv. 2, 177.
distrĭbūtē (distributus), avec ordre, avec méthode : Cic. Tusc. 2, 7 || -tius Cic. Inv. 2, 177.
distribūte adv.with comp.
- distributus, orderly, methodically: scribere: distributius tractare.