distractor
distractor, ōris, m. [id. I.].
- One who worries, a tormenter: improbus (i. e. Achilles), Anthol. Lat. 1, 93, 1.—
- II A retailer, Cod. Th. 11, 1, 4: argenti, i.e. a money-changer, id. Just. 8, 14, 27; 12, 35 al.
distractor, ōris, m. (distraho), I) der Herumzerrer (v. Achilles), Anthol. Lat. 161, 1 (635, 1). – II) der Vereinzeler als Verkäufer, der Ausverkäufer, Cod. Theod. 11, 1, 4. Non. 54, 12 (Sklavenhändler): argenti, Geldwechsler, Cod. Iust. 4, 18, 2. § 2; 8, 14, 27.
in subeundo portum ‥ navi et oneri propter tabulatorum ~ores memineris providendum
plag[i ]arius, mancipiorum vel pecodum alienorum ~or
pervasores harum rerum et ~ores ‥ dampnandos esse denunciamus
ad prosequendas causas nostras contra quoscunque ~ores, invasores, receptores seu detentores bonorum ecclesiarum de H. et E. et emendas ‥ recipiendas ab eisdem
distractŏr, ōris, m. (distraho), celui qui tire en sens divers : Anth. 161, 1 || vendeur : Cod. Just. 4, 18, 2 || argenti Cod. Just. 4, 18, 2, 2, changeur de monnaie.
Servus venundatus ob aliquod vitium aut malefactum ab aliquo Distractore, recipiatur.Male ibi
Districtorelegi, recte monet Faber in Thesauro. Sic
Argenti Distractores, Nummularii, Mensarii, Gall.