distraho
distraho, to pull asunder, tear in pieces, part, divide
Frieze-Dennison Vergil
- To pull asunder, tear in pieces, to separate forcibly, divide (freq. and class.).
- A Lit.
- 1 In gen.: corpus quod dirimi distrahive non possit, Cic. N. D. 3, 12; cf. id. Tusc. 1, 29, 71: exanimor, feror, differor, distrahor, diripior, Plaut. Cist. 2, 1, 5 (207); Pentheum diripuisse aiunt Bacchas; nugas ... prae quo pacto ego divorsus distrahor, id. Merc. 2, 4, 1 (469) sq.; cf.: Mettum Fufetium equis ad curriculum ex utraque parte deligatum distraxit, Varr. ap. Non. 287, 22; so of the same: corpus passim, Liv. 1, 28 fin.; of Hippolytus: turbatis distractus equis, Verg. A. 7, 787: quae (materia) neque perrumpi neque distrahi potest, Caes. B. G. 7, 23 fin.; cf. vallum (with diripere), Liv. 25, 36: ut aciem ejus distrahi paterentur, i.e. to be separated, broken up, Caes. B. C. 3, 92, 1: Taurus mons mediam distrahens Asiam, Plin. 5, 27, 27, § 97 et saep.—
- 2 In partic., in mercant. lang., to sell separately, in parcels, to retail = divendere (mostly post-Aug.): dividant, differant, dissipent, distrahant, Lucil. ap. Non. 287, 9: coëmendo quaedam tantum ut pluris postea distraheret, Suet. Vesp. 16: agros, Tac. A. 6, 17; cf. fundum, Dig. 2, 15, 8, § 15: merces, Just. 9, 1, 6: bona venum, Gell. 20, 1, 19 et saep.—
- β In gen., to sell: instrumentum, Suet. Cal. 39: levi pretio aetatulam, Ap. Met. 7, 9, 24.—
- 3 To waste, squander: apsenti hic tua res distrahitur tibi, Plaut. Trin. 3, 1, 16 (617). —
- B Trop., to draw in different directions; to divide, distract, perplex: qui haec natura cohaerentia opinione distraxissent, Cic. Off. 3, 3, 11; cf. Quint. 4, 3, 4: distrahitur in deliberando animus, Cic. Off. 1, 3, 9; cf., shortly before: in quo considerando saepe animi in contrarias sententias distrahuntur; cf.: distrahor, tum hoc mihi probabilius, tum illud videtur, id. Ac. 2 (Luc.), 43 fin.: cum Tiberium anceps cura distraheret, vine militum ... an, etc., Tac. A. 2, 40; cf. id. ib. 6, 44: obsessos hinc fides, inde egestas inter decus ac flagitium distrahebant, id. H. 4, 60: oratoris industriam in plura studia distrahere nolim, Cic. de Or. 1, 59: sic distrahuntur in contrarias partes impotentium cupiditates, id. Tusc. 5, 20 fin.; cf. Tac. A. 4, 40: res publica distracta lacerataque, Liv. 2, 57; cf. quae sententia omnem societatem distrahit civitatis, Cic. Off. 3, 6, 28: Caesarem et Pompeium perfidia hominum distractos in pristinam concordiam reducere, Balbus ap. Cic. Att. 8, 15 A.: amorem, Ter. Phorm. 518: concilium Boeotorum, Liv. 42, 47: collegia, Suet. Caes. 42: matrimonium, Dig. 24, 2, 2 et saep.: rem, to frustrate, prevent, Caes. B. C. 1, 33, 3: controversias, i. e. dirimere, to end, adjust, Cic. Caecin. 2, 6; Suet. Caes. 85: voces, i. e. to leave a hiatus (opp. contrahere), Cic. Or. 45, 152: qua ipse fama distraheretur, i. q. differretur (cf. differo, B. 2.), would be assailed, Tac. A. 3, 10.
- II To tear away, draw away, part, to separate, remove.
- A Lit.: membra divellere ac distrahere, Cic. Sull. 20 fin.: illam a me distrahit necessitas, Ter. Hec. 492; id. Phorm. 202; Cic. Fam. 4, 13, 2.—
- B Trop.: sapientiam, temperantiam, fortitudinem copulatas esse docui cum voluptate, ut ab ea nullo modo nec divelli nec distrahi possint, Cic. Fin. 1, 16, 50.—
- 2 Of persons, to separate in sentiment, to estrange, alienate: aliquem ab aliquo (preceded by: a conjunctione avocare, and: a familiaritate disjungere), id. Phil. 2, 10, 23; so with divellere, id. Planc. 42, 102.
- —Hence, distractus, a, um, P. a.
- A Divided (very rarely): (conjectus animaï) divisior inter se ac distractior, Lucr. 4, 961.—
- B Trop., distracted, perplexed: distractissimus tantorum onerum mole, Vell. 2, 114, 1.—Adv. does not occur.
I tirer en sens divers : ¶ 1 rompre (diviser) en morceaux un tout, déchirer, rompre, séparer, diviser : corpus nullum, quod distrahi non possit Cic. Nat. 3, 29, il nʼest point de corps quʼon ne puisse séparer en diverses parties ; distrahere aliquem equis Varr. d. Non. 287, 22, ou corpus passim Liv. 1, 28, 9, faire écarteler qqn ; vallum Liv. 25, 36, 9, détruire un retranchement ; aciem Cæs. C. 3, 92, 1, rompre une ligne de bataille ; Taurus mediam distrahens Asiam Plin. 5, 97, le Taurus qui sépare lʼAsie en deux ¶ 2 vendre en détail : distrahere bona venum Gell. 20, 1, 19 ; distrahere agros Tac. Ann. 6, 17 ; merces Cod. Just. 9, 1, 6, vendre en détail des propriétés, des portions de terres, des marchandises ¶ 3 [fig.] partager, désunir, dissoudre : fit ut distrahatur in deliberando animus Cic. Off. 1, 9, il arrive quʼen délibérant lʼesprit est sollicité en sens divers ; oratoris industriam in plura studia Cic. de Or. 1, 250, partager (éparpiller) lʼactivité de lʼorateur entre un trop grand nombre dʼétudes ; distrahor Cic. Ac. 2, 134, jʼhésite (je suis tiraillé) ; in contrarias sententias distrahi Cic. Off. 1, 9, être tiraillé entre deux avis opposés || societatem Cic. Off. 3, 28, rompre la société ; controversiam Cic. Cæc. 6, dissiper, trancher un différend ; collegia Suet. Cæs. 42, dissoudre les communautés ; distrahere rem Cæs. C. 1, 32, 3, faire échouer une affaire ; fama distrahi Tac. Ann. 3, 10, être diffamé, décrié.
II tirer loin de : ¶ 1 détacher de : de corpore Lucr. 3, 844 (a corpore Sen. Ep. 30, 14), détacher du corps || ab aliqua re distrahi Cic. Sulla 59, être arraché à qqch. ¶ 2 séparer : aliquem ab aliquo Ter. Hec. 492 ; Phorm. 201 ; Cic. Phil. 2, 23, séparer qqn de qqn || cum aliquo distrahi Cic. Dej. 15, rompre avec qqn || voces Cic. Or. 152, séparer les voyelles par lʼhiatus.
- 1. uiteentrekken, uiteenscheuren, verdelen, scheiden [pugnantes; turmas breed opstellen, laten uitwaaieren; saxa; lumina uitkrabben; genas openrijten]; ➤ fuga distrahit alqos verstrooit;
- 2. aftrekken, losscheuren, met geweld scheiden, verwijderen [alqm a complexu suorum]; ➤ vi anima distrahitur a corpore maakt zich los; non potui ab illo tam cito distrahi me losmaken van;
- 3. (metaf.) (verbintenissen, vrienden e.d.) opheffen, vernietigen, scheiden, vervreemden [societatem; collegia gildes, genootschappen; Caesarem et Pompeium]; — distrahi cum alqo in onmin raken [cum filio];
- 4. (geschillen) beslechten, bijleggen [controversias];
- 5. (metaf.) in verschillende richtingen trekken [Caesarum domum in partes in partijen verdelen; industriam in plura studia versnipperen]; ➤ animus in contrarias sententias distrahitur twijfelt tussen verschillende meningen; distrahi gaan twijfelen; in subtilitatem inutilem distrahi zich verliezen in nutteloze spitsvondigheden;
- 6. verijdelen, verstoren [hanc rem];
- 7. (postklass.) per stuk verkopen, door verkoop verbrokkelen [agros];
- 8. (Plaut.) (vermogen) verkwisten, erdoor jagen;
- 9. (Tac.) alqm famā iem. in opspraak brengen;
- 10. voces met hiaat uitspreken.
安排。分開。阻。分其心。拆。— controversias 勸爭。— industriam in plura studia 以繁謀分其勤。— pluris 賣更高價。— hostem 分仇之心。— rem 阻事情。Distrahor 吾不知爲何。
Suggest a Translation
See an image
- to pull asunder, tear in pieces, part, divide: (corpus) quod distrahi non possit: corpus passim distrahendum, L.: turbatis distractus equis, V.: aciem eius distrahi pati, broken, Cs.—To sell in parcels: agros, Ta. — To tear away, draw away, part, separate, remove: ab eis membra: illam a me, T.—Fig., to divide, distract, perplex: haec opinione: animi in contrarias sententias distrahuntur: res p. distracta, L.: amorem, T.: rem, to frustrate, Cs.: famā distrahi, i. e. to be in ill repute, Ta.: controversias, to adjust: voces, i. e. to leave a hiatus.—To part, disconnect, estrange, alienate: sapientiam ab eā (voluptate): a me servatorem.
-
…maneam in vita, peccare me existimem. careo enim cum familiarissimis multis, quos aut mors eripuit nobis aut distraxit fuga, tum omnibus amicis, quorum benevolentiam nobis conciliarat per me quondam te socio defensa res publica, versorque…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…vidistis ex quo iudicare potestis quanta vis illa fuerit oriens et congregata, cum haec Cn. Pompeium terruerit iam distracta et exstincta. haec vidit in sententia dicenda Kalendis Ianuariis vir prudentissimus et cum rei publicae, cum mihi ,…
Cicero, de Domo sua
-
…ipsa legatio plena desideri ac sollicitudinis fuisset propter incredibilem quendam fratrum amorem, hic aequo animo esse potuit belli discidio distractus a fratribus nullum igitur habes, Caesar, adhuc in Q. Ligario signum alienae a te voluntatis ; cuius…
Cicero, pro Ligario
-
…sed veteres multo ante suscepti et provisi labores cum viro fortissimo et clarissimo coniunxissent, sim passus a tali amicitia distrahi ; me ;, neque intellexerim quibus aut ut apertis inimicis obsisterem aut ut insidiosis amicis non crederem…
Cicero, de Domo sua
-
…copulatum, nihil coagmentatum, nihil duplex quod cum ita sit, certe nec secerni nec dividi nec discerpi nec distrahi potest, ne interire quidem igitur. est enim interitus quasi discessus et secretio ac diremptus earum partium, quae…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…enim sapientiam, temperantiam, fortitudinem copulatas esse docui cum voluptate, ut ab ea nullo modo nec divelli nec distrahi possint, sic de iustitia iudicandum est, quae non modo numquam nocet cuiquam, sed contra semper afficit cum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…similes in iudicando faciunt, reprehendendum fortasse minus, querendum vero magis etiam videtur, ideo quod omnia iudicia aut distrahendarum controversiarum aut puniendorum maleficiorum causa reperta sunt, quorum alterum levius est, propterea quod et minus laedit et persaepe…
Cicero, Pro Caecina
-
…, amore inaudito, maximo in squalore volutatus est ad pedes inimicissimorum ; ego pulsus aris focis deis penatibus, distractus a meis, carui patria, quam, ut levissime dicam, certe protexeram ; pertuli crudelitatem inimicorum, scelus…
Cicero, pro Sestio
-
…accessisset resistere velle. te animo magno et forti istam rem agere existimo, sed diligentius nobis est videndum ne distracti pares esse adversario non possimus, cum ille magnas copias habeat et maiores brevi habiturus sit. non enim pro…
Cicero, Epistulae ad Atticum