divagor
dī-văgor, āri,
- v. dep. n., to wander, wander about (post-class.): animus huc atque illuc, Lact. 4, 3, 20; Cod. Just. 1, 3, 52, § 1 al.
dī-vagor, ārī, überall umherschweisen, Cod. Iust. 1, 3, 52. § 1 u.a.: huc atque illuc, Lact. 4, 3, 20.
dīvăgor, ārī, intr., errer çà et là, flotter [fig.] : Lact. Inst. 4, 3, 20 ; Cod. Just. 1, 3, 52.