diuscule
dĭuscŭle, adv. [diu],
- a little while, Aug. Trinit. 11, 2.
diūsculē, Adv. (diu), etwas-, ziemlich lange, Augustin. de trin. 11, 2.
cum ~e se contineret, tandem ‥ cum juvencula fornicatus est
ipse [rex H. ] et rex Francorum, cum jam ~e fuissent discordes ‥, pacis iterum inter se jura firmarunt
dĭuscŭlē (diu), qq. peu de temps : Aug. Trin. 11, 2.