divisura
dīvīsūra, ae, f. [divido].—Prop.,
- a division.—Concr., the fork of a tree, Plin. 16, 30, 53, § 122.—In plur., Plin. 25, 13, 106, § 167; 25, 5, 21, § 48.—
- II A cut, incision, e. g. in bleeding a person, Cael. Aur. Acut. 3, 4, 27; id. Tard. 2, 12, 146 sq.; in trees: laterum, Pall. 11, 12, 7.
dīvīsūra, ae, f. (divido), die Zerteilung = das Zerteiltsein, I) von Natur, die Gabeln, in die ein Baum sich teilt, Plin. 16, 122: Plur. = die Spalten an einer Pflanze, Plin. 25, 167. – II) der Einschnitt, den man in etw. macht od. gemacht hat, zB. beim Aderlassen, Cael. Aur. acut. 3, 4, 27; chron. 2, 12, 146 sq.: an Bäumen, laterum divisurae, Pallad. 11, 12, 7: capitis divisura accurata, quam Graeci χιασμόν (den Kreuzschnitt) vocant, Cael. Aur. chron. 1, 4, 118.
fissura, scissura, ~a
falangion ‥ habet ‥ flores albos similes lilio cum multa ~a
dīvīsūra, æ, f. (divido), ¶ 1 incision : C. Aur. Acut. 3, 4, 37 ; Chron. 2, 12, 146 ; Pall. 11, 12, 7 ; [= χιασμός] C. Aur. Chron. 1, 4, 118 ¶ 2 fourche [dʼun arbre] : Plin. 16, 122 || pl., fentes [dans une fleur] : Plin. 25, 167.