divisibilis
dīvīsĭbĭlis, e, adj. [divido],
- divisible: anima (with dissolubilis), Tert. Anim. 14: non enim divisibilis et comprehensibilis est Deus, Hilar. in Matt. 9, 7.
dīvīsibilis, e (divido), teilbar, trennbar, Tert. de anim. 14.
impossibile est ut [illa substantia ] qualibet sectione sit ~is
cum ipsi [abstrahentes ] per intellectum dividant que secundum rem non sunt divisa nec eciam ~ia
in quacumque mensura ~i potest aliqua virtus aliquid facere, potest major virtus facere in minore
quod idem sit caro Christi et panis secundum speciem, et sic secundum substanciam indivisibilis, secundum speciem ~is(
natura indivisibilis spiritualis nullam comparationem nec proportionem habebit ad indivisibile vel ~e in quanto corporali
~e non habet entitatem actualissimam sive existenciam actualissimam
passio est vox passibilis conjuncta et unita et ~ia discernens
quod corporate est et de natura sui ~e inter coheredes et participes, de communi consensu eorum remanere poterit indivisum
querunt metaphisici si dominium istud sit †dimissibile [? l. divissibile ] vel †indimissibile
istud totale dominium seculare est partitum
omnia terre et tenementa in ‥ civitate [] sunt ‥ devisibilia et devisa, legabilia et legata per testamentum London
~ia ac divisa
cementarius juratus est justam consideracionem facere omnibus hominibus ‥, de muris lapideis inter vicinos, ~ibus et indivisibilibus, ruinosis
dīvīsĭbĭlis, e (divido), divisible : Tert. Anim. 14.