divisus
divisus2, a division, distribution
dīvīsus, a, um, Part. and P. a., from divido.
dīvīsus, ūs, m. [divido],
- a division, apportionment (very rare, and only in the dat.): quanta Macedonia esset, quam divisui facilis, how easily divided, Liv. 45, 30, 2; id. 33, 46 fin.; 1, 54 fin.; Gell. 20, 1, 40 (but in Liv. 4, 56, 6, the right reading is divisa).
1. dīvīsus, a, um, PAdi. (v. divido), getrennt, et divisior inter se ac distractior actus, Lucr. 4, 958.
2. dīvīsus, Dat. uī, m. (divido), I) das Teilen facilis divisui, leicht teilbar, Liv. 45, 30, 2. – II) das Verteilen, divisui esse, verteilt werden, Liv.: clientem habere divisui, des Gewinnes wegen unter sich verteilen, Gell.
1 dīvīsus, (16) a, um, p. de divido || adjt, séparé, divisé : divisior Lucr. 4, 962 ; bellum tam late divisum Cic. Pomp. 31, guerre portée sur des points si éloignés les uns des autres.
2 dīvīsŭs, (16) dat. sing. ŭī, m. , partage : facilis divisui Liv. 45, 30, 2, facile à partager ; divisui esse magistratibus Liv. 33, 46, 8, être partagé entre des magistrats ; divisui habere Gell. 20, 1, 40, partager.
Singuli draperii teneantur habere Divisum et per se cannam ligneam.Forte pro Divisim.
dīvīsus (1)
- P. of divido.
(dīvīsus, ūs) (2) m
- divido, a division, distribution. — Only datsing.: bona divisui fuere, L.: divisui facilis Macedonia, easily divided, L.