docilitas
docilitas, teachableness, docility
dŏcĭlĭtas, ātis, f. [docilis], aptness for being taught, docility.
- I Prop., Cic. Sest. 42, 91; id. Fin. 5, 13, 36; Nep. Att. 1, 3; Plin. 8, 1, 1, § 3; 8, 42, 64, § 157: ad omnes fere artes, Suet. Tit. 3.—*
- II Transf., in a moral sense, gentleness, Eutr. 10, 4.
docilitās, ātis, f. (docilis), I) die Gelehrigkeit, Bildsamkeit, Empfänglichkeit, humana, Cic.: ingenii, Nep.: d. ad omnes fere tum belli tum pacis artes, Suet. – II) übtr. (mit u. ohne animi), die moralische Fügsamkeit, die Sanftmut, Milde, Eutr. 10, 6 u. 7.
qua ratione ‥ auditores in benevolentiam, ~atem, attentionem ‥ ducendi sunt
~as est naturalis aptitudo doctrinam animadvertendi unicuique innata
dŏcĭlĭtās, (14) ātis, f. (docilis), aptitude, facilité à apprendre : Cic. Fin. 5, 36 ; Sest. 91 || douceur, bonté : Eutr. 10, 4.
docilitās ātis, f
- docilis, teachableness, docility: humana: ingenii, N.