domitus
domitus2, a taming
dŏmĭtus, a, um, Part., from domo.
dŏmĭtus, ūs, m. [domo],
- a taming: quadrupedum, Cic. N. D. 2, 60, 151.
domitus, Abl. ū, m. (domo), die Zähmung, Bändigung, efficimus domitu nostro quadrupedum vectiones, Cic. de nat. deor. 2, 151.
1 dŏmĭtus, a, um, part. de domo.
2 dŏmĭtŭs, abl. ū, m. , c. domitura : Cic. Nat. 2, 151.
domitus , us. m. et, v. domitus
See an image
See an image
Si quis vaccam Domitam, etc.Ubi Codex Estensis habet,
Domesticam, teste Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 287.
Doté, eodem sensu, in Lit. remiss. ann. 1416. ex Reg. 169. Chartoph. reg. ch. 312 :
Simon Milet estoit sur une jument poulaine, dont il ne se povoit descendre, pour ce qu'elle n'estoit pas encores Dotée.Leg. forte
Domtée.
domitus (1)
- P. of domo.
(domitus, ūs) (2) m
- domo, a taming; only ablsing.: quadrupedum.