domitrix
domitrix, a tamer, subduer
dŏmĭtrix, īcis, f. [domitor], she who tames or subdues (very rare).
- I Prop.: equorum Epidaurus, Verg. G. 3, 44; cf.: FERARVM DOMITRICEM DIANAM, Inscr. Orell. 1447; and poet.: ferarum clava (Herculis), Ov. H. 9, 117.—
- II Transf.: rerum omnium (ferrum), Plin. 36, 16, 25, § 127.
domitrīx, trīcis, f. (Femin. zu domitor, s. Charis. 44, 6), die Bezähmerin, Bändigerin, ferarum d. Diana, Corp. inscr. Lat. 6, 124: poet., clava d. ferarum, Ov. her. 9, 117: Epidaurus d. equorum, Verg. georg. 3, 44: Idaea d. leonum mater, Gratt. cyn. 19. – übtr., d. vis haec (aceti), alles auflösende, zerstörende Kr., Plin. 23, 57: domitrix illa rerum omnium materia, alles beherrschende, Plin. 36, 127: omnium sensuum d. animi magnitudo, alle S. beherrschende, Iulian. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 4, 57 in.
o domitrix mundi
dŏmĭtrīx, (14) īcis, f. , celle qui dompte [pr. et fig.] : Virg. G. 3, 44 ; Plin. 36, 127.
domitrix , icis. f. et, v. domitus
See an image
See an image
domitrīx īcis, f
- domitor, a tamer, subduer: equorum, V.—Poet.: ferarum clava, O.