domino
domino, to rule
1. domino, āvi, āre (erweiterte Nbf. v. domo), bezähmen, überwinden, Nigid. fr. bei Prisc. 8, 19 (wo aber wahrsch. mit Bücheler zu lesen domari). Vgl. Gloss. IV, 333, 41 ›dominavit (doch viell. domavit), subiecit, submisit‹.
2. domino, s. dominor ➳ .
dŏmĭnō, āre, vaincre, dompter, v. dominor : Fort. Carm. 3, 14, 16 ; Tert. Nat. 2, 17.
Quotidieque caputium seu Domino panni nigri deferant. Et pileo atque corneta præcipue in ecclesia officiando depositis, utantur a cetero caputio, vulgariter ung Domino.
domino —, —, āre
- dominus, to rule; only pass: domus quam dispari Dominare domino! Poët. ap. C.