About
Menu

dominula

dominula u. gew. (synk.) domnula, ae, f. (Demin. v. domina), die junge (liebe) Herrin vom Hause, M. Caes. in Fronto ep. ad M. Caes. 5, 24 (39) u. de fer. Als. 1. p. 223, 6 N. Salv. epist. 4. p. 162 M. (überall domnula).

Saved

Recent