dulia
[in Graeca lingua ] ‘servitus’ duobus modis ac diversa significatione solet appellari: dicitur enim λατρεία , dicitur et δουλεία sed δουλεία intellegitur servitus communis. ‥ λατρεία autem vocatur servitus illa quae soli divinitatis cultui debita ‥ est
in aula veritas est pestilencia / et assentantium dolus est dulia [gl.: servitus exhibenda homini ]
si creatori latriam, creature post Deum ~iam debemus
respondebis fortassis dicendo quod sic et non aliter istos deos honoras cultumque ~ie non latrie eis prebes
nulla talis [(sc. complexa ] veritas est Deus vel creatura; unde venerari debeat, nescio an sibi competeret ~ia vel latria, credo tamen pocius quod esset idolatria
prohibuit Johannem angelus [cf. ] seipsum vel ~ia adorareApoc. xxii 9
honor vocatus ~ia debetur homini et angelo
a service , ‥ ~ia, latria; versus: ‘dic dŭlĭam gentis; latriam, omnipo[te ]ntis’
Peztom. 1. Anecd. part. 2. col. 253 :
Concederunt vero illi adorationem, quæ GræceGaufridus Abbas in epistola ad Albinum Cardinalem, inter opera S. Bernardi tom. 2. col. 1322. edit 1690 :Dulia dicitur.
Non illa dico adoratione quæ Latria est, quæ soli Creatori debetur, sed illa quæ inHistor. Episc. Autiss. apud Labbeum tom. 1. Bibl. in Aymerico :Dulia dignior est. Dalia enim adoratio est, quæ etiam creaturæ exhibetur, quæ duas species habet, unam quæ hominibus indifferenter, alteram quæ soli humanitati Christi exhibetur.
NobiliumSic leg. cum MS. Editum habetDulias atque statum multum habens gratum, etc.
Dulcas.