dulcor
dulcor, ōris, m. [dulcis],
- sweetness (cf. the opp. amaror; late Lat.), Tert. adv. Marc. 1. 6; 3, 5; Vulg. Sirach, 11, 3 al.
dulcor, ōris, m. (dulcis), die Süße, Süßigkeit, Tert. adv. Marc. 3, 5. Hieron. epist. 108, 12. Vulg. Sirach 11, 23.
dulcedo que omnem mellis ac favi ~orem excederet
gusta bonitatem redemptoris tui ‥, gluti salubrem ~orem
cum aliorum opera non tantus comitetur fructus ~oris, eos quasi tediosos devitant
cujus [sapiencie ] ~ore ‥ amarescunt gustui mel et manna
ipse fuit jubar in oculis et dulcor in aure
est mihi dulcori mors hec
tam sapidi ~oris ‥ affectus
Domine, ‥ / tui salutaris ostende dulcorem
latex gracie ‥ que vestram universitatem ‥ subvencionis ~ore ‥ irrigavit
dulcŏr, ōris, m. (dulcis), saveur douce : Tert. Marc. 3, 5.
Pocula Dulcorem non habitura timens.