dupliciter
dupliciter, in two ways, in two senses, for two reasons
dū̆plĭcĭter, adv.,
- doubly, on two accounts, v. duplex fin.
dupliciter, Adv. (duplex), doppelt, Lucr., Cic. u.a.: dupliciter dividere, Quint.
pecunia ecclesiis furata ‥ reddatur quadruplum, saecularibus ~er
dupliciter rutulat piscis in tempore Martis
in R. habet Rolf xiij bovatas terrae et dim‥. ad geldum; terra ~er ad arandum(
quando aliquis homo inculpatur quod ‥ furtum fecerit ‥, tunc debet per lx hidas—id est per sex homines—abnegare ipsum furtum‥. si vero Anglicus in furto compellabitur, neget ~er [(AS: ]si autem sit Waliscus, non sit jusjurandum eo ampliusbe twyfealdum
~er peccavit, quia et quod jussus est facere non fecit et quod praeceptum est ne faceret fecit
~er est scientia Dei causa futurorum, sc. antecedens vel conjuncta
potest ‥ nomen stare pro voce et pro re; et pro voce ~er ‥
forma in creaturis habet aliquid imperfectionis ~er, sc. quia est forma informans aliquid et quia pars compositi
hoc nomen ‘usuarius’ ~er accipi potest
dŭplĭcĭter (14) (duplex), doublement, de deux manières : Cic. Ac. 2, 104 ; Lucr. 6, 510.
dupliciter
adv.
- duplex, in two ways, in two senses, for two reasons: dici: delectari.