effetus
effetus, past bearing, exhausted, worn out
effētus, a, um: adj. (ex and fētus, productive), no longer producing; exhausted, 5.396; incapable (w. gen.), 7.440.
ef-fētus (not effoetus), a, um, adj., that has brought forth young, that has laid eggs (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit. (mostly in Col.): cum effetae loca genitalia tumebunt, Col. 7, 7, 4; 7, 12, 11; 9, 1, 7.—Poet.: simul effetas linquunt examina ceras, Luc. 9, 285.—
- II Meton. (causa pro effectu).
- A Exhausted, worn out by bearing: aliquae (gallinae) in tantum, ut effetae moriantur, Plin. 10, 53, 74, § 146; cf. Sall. C. 53, 5.—
- B Transf., in gen., exhausted, worn out: tellus, * Lucr. 2, 1150; cf.: effetum et defatigatum solum, Col. praef. § 1: natura (with lassa), Plin. Ep. 6, 21, 1: tauri senio effeti, Col. 6, 24, 1: corpus, * Cic. de Sen. 9, 29; cf. vires (corporis), Verg. A. 5, 396: spes, i. e. vain, delusive, Val. Fl. 4, 380.—Poet.: verique effeta senectus, incapacitated for truth, Verg. A. 7, 440 (cf.: Vana veri, id. ib. 10, 630).— Comp.: oratio effetior, Ap. Flor. p. 366.— Sup. and adv. do not occur.
effētus, a, um (ex u. fetus), I) was geboren (geheckt, geworfen, gelegt) hat (Ggstz. fetus), capra, Col. 7, 7, 4: canis, Col. 7, 12. § 11 u. 13: gallina, Col. 8, 5, 15: pecudes (Ggstz. fetae), Col. 9, 1, 7. – II) meton.: A) durch vieles Gebären (Hecken, Werfen, Legen) geschwächt, uxor iam propemodum vetula et effeta, Apul. apol. 76: mulieres effetae, Hieron.: gallina, Plin. 10, 146. – B) übtr., übh. entkräftet, kraftlos, geschwächt, schwach, erschöpft, corpus, Cic.: vires, Verg.: agri, Verg.: solum, humus, Col.: cerae, die entkräfteten (= vom Honig entleerten) Waben, Lucan. – m. Abl. (durch, an), innumeris effetus laniger annis, Ov.: taurus senio effetus, Col.: saeclis effeta senectus, Verg.: terra effeta calore, Lucr.: ars ista argumentis effetior, Apul. de deo Socr. prol. extr. – m. Genet., rusticus laboris sui effetus, Ambros. in Luc. 8. § 4: effeta veri senectus, unempfänglich für Wahrheit, Verg. Aen. 7, 440 u. 452.
~a voluntate
~a mulier, frequenti partu fatigata
~um, †ontudri [? l. ]ortudri
Entellus [cf. ] ‥ ~o corpore ‥ caestus deposuit suosVerg. Aen. V 387–484
~o, i. sine foetu, ebetato, debilitato, evacuato, exinanito,ortydre
quod ~us de ~a potest generare contra naturam est
effeta senectus
effētus, (12) a, um (ex, fetus), qui a mis bas : Col. Rust. 7, 7, 4 ; 7, 12, 11 || épuisé par lʼenfantement, qui ne peut plus avoir dʼenfants : Apul. Apol. 76 ; Plin. 10, 146 || [fig.] fatigué, épuisé, languissant : effeta tellus Lucr. 2, 1150, terre épuisée ; effetum corpus Cic. CM 29, corps épuisé [par les excès]; effeta veri Virg. En. 7, 440, qui nʼa plus la force dʼatteindre au vrai || effetior Apul. Socr. prol. 5
- 1. (v. dieren en planten) die voortgebracht heeft;
- 2. (postklass.) door baren verzwakt [uxor];
- 3. alg. vermoeid, uitgeput, krachteloos [corpus; solum]; ➤ saeculis -a senectus; terra -a calore;
- 4. (Verg.) afgestompt, ongevoelig voor (m. gen.) [veri].
Effectus. Vide supra in hac voce.
effētus
adj.
- ex + fetus, past bearing, exhausted, worn out: aetas parentum, S.: corpus: vires, V.: saeclis senectus, V.: viri senectus, undiscerning of truth, V.