efferitas
efferitas, wildness, barbarism
effĕrĭtas (ecf-), ātis, f. [efferus],
- an excessively wild state, wildness, degeneracy (opp. mansuetudo), Cic. Sest. 42, 91: quas (terras) peragrans undique omnem ecferitatem expuli, id. Tusc. Poet. 2, 8, 20 fin. (al. feritatem); Lact. Mort. Pers. 9, 2.
efferitās (ecferitās), ātis, f. (efferus), die Wildheit, der Zustand der Roheit (Ggstz. mansuetudo, die Zivilisation), Cic. Sest. 91 Halm. Cic. poët. Tusc. 2, 20. Lact. de mort. pers. 9, 2.
effĕrĭtās (ecf-), ātis, f. (efferus), sauvagerie : *Cic. Sest. 91 ; [poet.] Cic. Tusc. 2, 20.
efferitās (ecf-) ātis, f
- efferus, wildness, barbarism: omnem ecferitatem expuli.