effervere

effervĕre, ~vēre [CL] 1 to be intensely hot, to boil over. b to rage, erupt (of anger, strife, or sim.); c (of desire); d (fig.). eferbuit, incanduit GlH E 106; †efferre, ~vere, calfacere, ebullire Osb. Glouc. Deriv. 194; divine fervorem caritatis meridiem appellaverim, cum sol ea hora luxerit et ~buerit in virtute sua J. Ford Serm. 58. 12. b cujus crudelitas ‥ super miseras plebes nimium ~buit Ord. Vit. III 3 p. 47; ~buit illo in tempore ‥ persecutio V. G. Sempr. *xvii; s1321 quo et acrius regis rigor erga peregrinos ~buit Knighton I 426; postquam ‥ utrimque ~buisset duricies belli G. Hen. V 16 (cf. ib. 21: cum ‥ ~buisset bellancium feritas); judicis ira / efferbet; nunc tela pluet; nunc fulmina mittet V. Ed. Conf. Metr. I 452. c spiritu vehementiori ~bui quo aliqua ‥ digna relatu adiscere concupivi Cuthb. Hib. pref.; caro ~buit Gir. GE II 10 (v. dolium 1a); cum cognovissem quod ex interiori solummodo ~buisset [fervor] et non esset a carne illud incendium Rolle IA 145 (cf. ib. 239: non ~buit cor meum in concupiscenciam corporalem). d quantus et quam dulcis tunc ~beruit odor suavitatis Herm. Arch. 20. 2 (of persons) to rage. b (trans.) to keep (anger) on the boil. [comes Glaornie] in regales crudelissime ~vebat G. Steph. II 87. b s1254 a curia indignanter recessit, indignationem suam pro loco et tempore ~biturus M. Par. Maj. V 436.

Menu

Word wheel

effervere

Saved

Recent